W opinii wielu osób stolica Macedonii jest kiczowata i nieciekawa. Przytłaczający projekt Skopje 2014 sprawia, że powierzchownie przebiegamy wzrokiem po otoczeniu. A gdyby zajrzeć głębiej? A gdyby spojrzeć… tam, gdzie wzrok nie sięga?
Na pytanie, skąd wzięłam się w Macedonii, często odpowiadam: z przypadku i z przekory. Bałkanistyka nie była moim pierwszym, drugim ani trzecim wyborem. Co zabawne, chociaż pierwszy raz w Macedonii znalazłam się podczas rodzinnego road trip, nawet w tym wypadku nie był to nasz cel. Kierowaliśmy się do Albanii, do miejsca, w którym Morze Jońskie spotyka się z Adriatykiem. Skopje, macedońska stolica, było tylko przystankiem. W dodatku nie zobaczyliśmy wtedy nic, bo zabrakło na to czasu. O uchodzącej
„Czasami, jeśli pamięć nie jest pielęgnowana, może zostać zniekształcona. A zaczyna się od relatywizacji liczb, potem procesów i zdarzeń, aż można pomyśleć, że zło można wymazać. Żadnego zła nie należy wymazać, żadnego zła nie należy zapomnieć”. To słowa Prezydentki Macedonii Północnej Gordany Siljanovskiej-Davkovej, zarejestrowane dla macedońskiej telewizji po zakończeniu obchodów 80. rocznicy wyzwolenia obozu koncentracyjnego i zagłady Auschwitz. Od dnia uroczystości, nie przestaję o nich myśleć. O nich i o budynku w Skopje,
Jak dojechać do Macedonii? Która droga do Macedonii jest najlepsza? Macedonia – dowód czy paszport? Czy po powrocie z Macedonii jest kwarantanna? Sprawdź!
Kiedy ktoś mnie pyta o ulubione miejsca w Macedonii, odpowiadam bez wahania: Kratovo i Prilep. Budzi to często zdziwienie u rozmówców. Tych spoza Macedonii, bo nie przebąkuję nawet o Ochrydzie, która dla większości turystów jest niezaprzeczalną perłą (i dla wielu z nich: jedyną znaną spośród licznych macedońskich skarbów). Tych z Macedonii: „bo co w zasadzie jest w Prilepie?!”. Jedną z osób, która swoje zdumienie wyraża za każdym razem, gdy wspomnę o Prilepie, jest genialna dziennikarka i mentorka,
W 2016 roku przyjechałam do Macedonii na badania. Zamierzałam zebrać materiały, które pomogą mi w opracowaniu teoretycznym rodzącej się we mnie wówczas idei. Potencjału turystyki w rozwiązywaniu konfliktów. W czasie moich badań terenowych, po dziesięciu latach władzy prawicowej partii VMRO-DPMNE i Nikoli Gruevskiego, inicjatora projektu tożsamościowego Skopje 2014, do władzy doszła partia SDSM. Część obserwatorów widziało w nowym premierze, Zoranie Zaevie, zapowiedź pro-unijnego, inkluzywnego kursu, zakończenia konfliktów i rozpoczęcia
